Anlatamadığım hisler bunlar. Nasıl özeniyorum mutlu Çiftler görünce. Evinde, arabasında, bebeğiyle mutlu Çiftler. Kapılarını kapattıklarını ve başbaşa kaldıklarını düşünüyorum. Her seyi dışarıda bıraktıklarını, huzurlu Akşamlar geçirdiklerini. 

Sonra bizi düşünüyorum. Biz de olalım oyle. Biz de kapatalim kapimizi. Neden be sevgilim. Neden biz. Nerde yaptık Yanlışı?

Ne güzeldi seninle uyunan geceler.. Yine bitti.

Ben her gece sana sokulup uyumak istiyorum sevgilim. (Geldik mi yine duyguları ice atma evresine!)

Saatlerce müzik dinlemek istiyorum. Kavuşamayan aşık sarkilari mesela.. Gozlerimi kapatıp uzak diyarlara dalmak falan. Yarın işe kim gidecek o zaman? Mecburi uyku, merhaba!

Böyle özlüyorum işte 😌

Düşünüyorum bazen. Kafamda sanki sorular sorular.. Oturmayan birkac tas var. Kendim mi kurguluyorum? Bilmiyorum ki. His ama. Adı üstünde his. Hangimiz yanıldık ki! Bugüne kadar ben hic yanıldım mi mesela. Hayır yanılmadım. Simdi karşıma gecmis yanılıyorsun oyle bir sey yok diyen bu erkeğe neden inanıyorum o zaman? Ben yanılmadım ve simdi de yanılmıyorum. Hissediyorsam var bir sey. Hepimize oyle olmaz mi zaten. Ama kalp seviyo ya canımız iyi taraftan bakmak istiyor galiba. Kalbimiz hep yumuşak. Hep ona meyilli. Ne kadar mantıklı bakıyorum desek de seven kalp mantıklı bakamıyor iste. Belki de gercekten kurguluyorum, kimbilir. Ama bu his, benim ömrümden yıllar çalıyor. Küsüyorum her seye. Ona, sevgiye hatta yuva kurmaya bile. Yine her seye küstüğüm bir zaman dilimindeyiz. Yine aklıma yatmayan seylerin oldugu. Sinmiyor icime. Kızıyorum kendime. Planlar yaptıgım icin. Onunla gelecek planları.. Bırakıyorum akısına desem de her seferinde bi bakıyorum yine hayallere başlamışım. Ne oldu bana boyle! Yine ağlıyorum. 

Garip bu aralar bazı seyler. Var ama yok gibi, yok ama var gibi. Uzak olmanın etkisi mi bilemiyorum. 1ay oldu tatile çıkali. Son günlerde üzerime bir fenalık coktu desem yeri. Garip hissediyorum. Belki de vücudumla ilgili yaşadığım degisikliklerden böylehissediyorumdur.

Duygularla ilgili bir sıkıntı yok. Onun bana duydugu hislerle ilgili şüphem yok aslında. Kendiminkilerle de yok ama ne bileyim. Korkuyorum belki de. Yakaladığım bu güzelliğin bir gun yok olmasından. Yine bir yürek kalkintisi. Yine hayal kırıklığı. Yine sil bastan. 

Korkuyorum kendimce. Ondan bundan sundan. En güzeli cahil cesareti bazen. Cahil zamanlarıma donsem. Hesap kitap yapmadan her seyeatladigim yıllara. Daha mi mutlu olurum acaba?

Neyse ki Allah var.