Ben her gece sana sokulup uyumak istiyorum sevgilim. (Geldik mi yine duyguları ice atma evresine!)

Saatlerce müzik dinlemek istiyorum. Kavuşamayan aşık sarkilari mesela.. Gozlerimi kapatıp uzak diyarlara dalmak falan. Yarın işe kim gidecek o zaman? Mecburi uyku, merhaba!

Böyle özlüyorum işte 😌

Düşünüyorum bazen. Kafamda sanki sorular sorular.. Oturmayan birkac tas var. Kendim mi kurguluyorum? Bilmiyorum ki. His ama. Adı üstünde his. Hangimiz yanıldık ki! Bugüne kadar ben hic yanıldım mi mesela. Hayır yanılmadım. Simdi karşıma gecmis yanılıyorsun oyle bir sey yok diyen bu erkeğe neden inanıyorum o zaman? Ben yanılmadım ve simdi de yanılmıyorum. Hissediyorsam var bir sey. Hepimize oyle olmaz mi zaten. Ama kalp seviyo ya canımız iyi taraftan bakmak istiyor galiba. Kalbimiz hep yumuşak. Hep ona meyilli. Ne kadar mantıklı bakıyorum desek de seven kalp mantıklı bakamıyor iste. Belki de gercekten kurguluyorum, kimbilir. Ama bu his, benim ömrümden yıllar çalıyor. Küsüyorum her seye. Ona, sevgiye hatta yuva kurmaya bile. Yine her seye küstüğüm bir zaman dilimindeyiz. Yine aklıma yatmayan seylerin oldugu. Sinmiyor icime. Kızıyorum kendime. Planlar yaptıgım icin. Onunla gelecek planları.. Bırakıyorum akısına desem de her seferinde bi bakıyorum yine hayallere başlamışım. Ne oldu bana boyle! Yine ağlıyorum. 

Garip bu aralar bazı seyler. Var ama yok gibi, yok ama var gibi. Uzak olmanın etkisi mi bilemiyorum. 1ay oldu tatile çıkali. Son günlerde üzerime bir fenalık coktu desem yeri. Garip hissediyorum. Belki de vücudumla ilgili yaşadığım degisikliklerden böylehissediyorumdur.

Duygularla ilgili bir sıkıntı yok. Onun bana duydugu hislerle ilgili şüphem yok aslında. Kendiminkilerle de yok ama ne bileyim. Korkuyorum belki de. Yakaladığım bu güzelliğin bir gun yok olmasından. Yine bir yürek kalkintisi. Yine hayal kırıklığı. Yine sil bastan. 

Korkuyorum kendimce. Ondan bundan sundan. En güzeli cahil cesareti bazen. Cahil zamanlarıma donsem. Hesap kitap yapmadan her seyeatladigim yıllara. Daha mi mutlu olurum acaba?

Neyse ki Allah var. 

Cok özlüyom be.

Uzun bir molaya cok az kaldı. Ve ben hic de kolay gunler geçirmiyorum.

Neredeyse 1haftayi beraber geçirdik. "Birbirimizden gına gelmediyse yürür bu iş bence" dedim. Nazar degdirdim.

Kavgalar iyidir, insan birbirini ne kadar sevdiğini anlar demişti biri. Kimdi o yahu. Dogru söylemiş. 

Yedi ay önce ben buralarda ne yaparım derken tahmin bile edemezdim hayatımın merkezine yerleşeceğini. Birinin gülüşüyle huzur bulmak ne demekmiş ben nerden bilirim.. Hayatını kendi mutluluğuna adamış bir insan olarak fazla iddialı şeylerdi bunlar. Ama sen sevgilim, alt üst ettin bütün bildiklerimi. Bana yaşattığın mutlulukların yanında ne yapsam eşitleyemem minnetimi. Ne desem anlatamam yanımda olduğunu bilmenin güzelliğini. Sana mı teşekkür etmeli yoksa seni doğuran anaya mi bilmiyorum ama en güzel hediyeyi versem bu dünyada oluşunu kutlamaya yetmez. Sen benim hayatımın kendisisin. Sen mutluluğumsun, huzurumsun benim. Hiç tereddütsuz sırtımı dayayabildiğim, elini her tuttuğumda kendimi dünyanın en güvenli yerinde hissettiğimsin. Seninle dolu olan kalbim, sana hediyem. Yeni yaşın için benim dileğim, ömrünün kalan tüm doğum günlerini birlikte geçirmek. Çok daha güzel, minik, dünya tatlısı hediyeler verebilirim belki o zaman :) Seni seviyorum sevgilim. Hep yanımda kal.

Seninle uyumak dunyanın en guzel ikinci uykusu!

Kafanı yastığa koyduğunda içindeki huzurdur aşk.

Insanların icinde aska gelir de belli edemez ya insan. Sonra bi kağıda bir seyler karalar ve sana gösterir: "Canım Benim". SEVMEYİM DE NAPAYIM ŞİMDİ!

Hislerimi buraya bile yazamaz oldum. Fazla iddialı galiba bu hisler. 

Laf aramızda terini koklarken bile mutlu oluyorum. 

Ne zaman canımı sıkan bi sey söylesem sonu tartışarak bitiyo. Iste bu cok tehlikeli.

Sevgiyi göstermenin zararlı olduguna inandım hep. Ne zaman 'aslında adamına göre değişir' cümlesini aklımdan geçirsem, kader çat diye önüme bi an cikariyo.

Yine sevgilime duygu yüklü oldugum zamanlardayiz. Sürekli onu nasıl sevdiğimi düşündüğüm, ona bunu gösterirken mutlu oldugum gunler. Ve ne büyük bir tesadüf ki tam da bugünler onun benden uzaklastigini hissediyorum.

Ağız tadiyla ask yaşayamamak zor zanaat. Sanırım baska sözüm yok.

Benden sıkılırsa diye korkuyorum bazen. Bu da böyle bir sevda iste.. 

Sesim çıkmıyor diye bir sorun var sanma blogcum, her sey yerli yerinde!

Sevgililer Gününü boşverelim bence, gün onun kokusuyla uyuma günüydü.
"Sonsuz olalım çitlembik" dedi aldığı sonsuzluk simgeli bilekliği koluma takarken.

Yetti.

Vazgeçmek zor senin o büyülü, tuhaf sıcağından..

Kavuşmak ne güzel bir duygu. Koklamak. Bugün sarilirken daha önce böyle bi duygu hissedip hissetmedigimi anımsamaya çalıştım. Animsayamadigima göre hissetmedim galiba. Allahım hayırlı kıl onu bana.

Hani Türk filmlerinde herkes cok mutludur, bütün aile kahkaha atar, guzel bi sofra falan. Biz de izlerken deriz ki "aha bunlar cok mutlu. Kesin simdi bi sey çıkar". Tıpkı bir Türk filmi gibiyiz. Tam da kahkaha atarken donakaldik. Tam o sahnede bok gibi oldum ben. Allahım var bi bildigin tamam kabul, yardımcı ol ama biraz da. Hayırlısı olsun demekten ciğerim soldu.

Yapılan planlar ne kadar komik oluyo bazen. Bir saat önce konuştuğun konular bile anlamsız kalabiliyor hayat karşısında. Allah diyoruz ya hep, hepimizin yardımcısı olsun. Ve daima hakkımızda hayırlı olanı versin. En cok da sevgilime.

Duygularını anlatamazsın bazen. Çıkmadı mı çıkmıyo anasını sattigimin kelimeleri!

Nasıl sevmem ki seni. Tek mesajınla aklımı alırken sen, nasıl sevmem..

Bugün hasretin ilk günü. 1km bile özlemeye sebepken KILOMETRELERle başa çık bakalım citlembik.  

Nefesiyle uyumak.. O ne güzel uyumak!

Günlerdir çok hasta. Ve ben günlerdir onu iyileştirmek için uğraşıyorum. Ne uykusuz kalmak ne de yemek yapıp bulaşık yıkamak yordu beni. Yanına kıvrılıp yatamamak var ya işte en çok koyan o.
-Sana bulaşmasın çitlembik, dedi.
'senin virüsünü bile seviyorum' diye içimden söyledim.
Yanıma yaklaşamadığı için yan koltuktan bana öpücük atınca 'seni uzaktan sevmek aşkların en güzeli' dedim. Güldü. Gülünce kırışan göz çevresi onu daha da sevimli yapıyo.
Bu sabah daha iyiydi. Bana nah yapacak kadar mesela.
- Ter kokuyorum çitlembik sokulma, dedi. Gecelerce kaç kez terleyip üzeri değişti sayamadım. Haklıydı, ter kokuyodu. Ama ben onun ter kokusunu bile seviyorum.
Şimdi gayet iyi. Neredeyse iyileşti. Allahım bir daha onu işinden gücünden alıkoymasın. Beni de bir daha ondan ayrı yatırmasın.

-Göz makyajım çok güzel olmuş bugün, X öyle dedi.
-Makyajla ilgisi yok onun, gözlerinle ilgisi var.

Onsuz geçen her gece bok gibi gece.

Fotoğraflarına bakarken için titrer falan...

Sende kaldığı gecenin ardından giydiği pijamaları tek tek katlar, yatağın üzerine koyar ve gider. Sen de arkasından onun çıkardıklarını giyersin. Bütün gece pijamalara sinen mis kokusu artık onsuz gecede de burnunda.. Oh la la!

Başbaşa yenen yemeğin ardından onu bırakmak istemezsin ya.. İste oyle bir sey.

Oldu ben uyuyorum o zaman!

-"Fark ettim ki geceleri uyanıp uyanıp beni öpüyosun. Aşık mı oldun yoksa sen bana?"
-"Yok ayol senin neyine aşık olayım ben!"

Düşünsene gözünü açıyosun ve burnunda onun kokusu. Nasıl öpmem be adam! O huzuru nasıl paylaşabilirim ki başka. Aşk konusuna gelince, adını bilmiyorum bu duygunun.
Çok güzel ama!

ÖYLEYMİŞ

Her şey bu cümleyle başladı. "Bir şey söyliycem." Şarabın verdigi rahatlıkla bu cümleyi kurduğum geceden beri sürekli bir sey söylüyorum. Dinliyo sag olsun. ISTERSE DİNLEMESİN!