Sevgiyi göstermenin zararlı olduguna inandım hep. Ne zaman 'aslında adamına göre değişir' cümlesini aklımdan geçirsem, kader çat diye önüme bi an cikariyo.

Yine sevgilime duygu yüklü oldugum zamanlardayiz. Sürekli onu nasıl sevdiğimi düşündüğüm, ona bunu gösterirken mutlu oldugum gunler. Ve ne büyük bir tesadüf ki tam da bugünler onun benden uzaklastigini hissediyorum.

Ağız tadiyla ask yaşayamamak zor zanaat. Sanırım baska sözüm yok.