Böyle özlüyorum işte 😌

Düşünüyorum bazen. Kafamda sanki sorular sorular.. Oturmayan birkac tas var. Kendim mi kurguluyorum? Bilmiyorum ki. His ama. Adı üstünde his. Hangimiz yanıldık ki! Bugüne kadar ben hic yanıldım mi mesela. Hayır yanılmadım. Simdi karşıma gecmis yanılıyorsun oyle bir sey yok diyen bu erkeğe neden inanıyorum o zaman? Ben yanılmadım ve simdi de yanılmıyorum. Hissediyorsam var bir sey. Hepimize oyle olmaz mi zaten. Ama kalp seviyo ya canımız iyi taraftan bakmak istiyor galiba. Kalbimiz hep yumuşak. Hep ona meyilli. Ne kadar mantıklı bakıyorum desek de seven kalp mantıklı bakamıyor iste. Belki de gercekten kurguluyorum, kimbilir. Ama bu his, benim ömrümden yıllar çalıyor. Küsüyorum her seye. Ona, sevgiye hatta yuva kurmaya bile. Yine her seye küstüğüm bir zaman dilimindeyiz. Yine aklıma yatmayan seylerin oldugu. Sinmiyor icime. Kızıyorum kendime. Planlar yaptıgım icin. Onunla gelecek planları.. Bırakıyorum akısına desem de her seferinde bi bakıyorum yine hayallere başlamışım. Ne oldu bana boyle! Yine ağlıyorum.