Nasıl sevmem ki seni. Tek mesajınla aklımı alırken sen, nasıl sevmem..

Bugün hasretin ilk günü. 1km bile özlemeye sebepken KILOMETRELERle başa çık bakalım citlembik.  

Nefesiyle uyumak.. O ne güzel uyumak!

Günlerdir çok hasta. Ve ben günlerdir onu iyileştirmek için uğraşıyorum. Ne uykusuz kalmak ne de yemek yapıp bulaşık yıkamak yordu beni. Yanına kıvrılıp yatamamak var ya işte en çok koyan o.
-Sana bulaşmasın çitlembik, dedi.
'senin virüsünü bile seviyorum' diye içimden söyledim.
Yanıma yaklaşamadığı için yan koltuktan bana öpücük atınca 'seni uzaktan sevmek aşkların en güzeli' dedim. Güldü. Gülünce kırışan göz çevresi onu daha da sevimli yapıyo.
Bu sabah daha iyiydi. Bana nah yapacak kadar mesela.
- Ter kokuyorum çitlembik sokulma, dedi. Gecelerce kaç kez terleyip üzeri değişti sayamadım. Haklıydı, ter kokuyodu. Ama ben onun ter kokusunu bile seviyorum.
Şimdi gayet iyi. Neredeyse iyileşti. Allahım bir daha onu işinden gücünden alıkoymasın. Beni de bir daha ondan ayrı yatırmasın.

-Göz makyajım çok güzel olmuş bugün, X öyle dedi.
-Makyajla ilgisi yok onun, gözlerinle ilgisi var.

Onsuz geçen her gece bok gibi gece.

Fotoğraflarına bakarken için titrer falan...

Sende kaldığı gecenin ardından giydiği pijamaları tek tek katlar, yatağın üzerine koyar ve gider. Sen de arkasından onun çıkardıklarını giyersin. Bütün gece pijamalara sinen mis kokusu artık onsuz gecede de burnunda.. Oh la la!

Başbaşa yenen yemeğin ardından onu bırakmak istemezsin ya.. İste oyle bir sey.

Oldu ben uyuyorum o zaman!

-"Fark ettim ki geceleri uyanıp uyanıp beni öpüyosun. Aşık mı oldun yoksa sen bana?"
-"Yok ayol senin neyine aşık olayım ben!"

Düşünsene gözünü açıyosun ve burnunda onun kokusu. Nasıl öpmem be adam! O huzuru nasıl paylaşabilirim ki başka. Aşk konusuna gelince, adını bilmiyorum bu duygunun.
Çok güzel ama!

ÖYLEYMİŞ

Her şey bu cümleyle başladı. "Bir şey söyliycem." Şarabın verdigi rahatlıkla bu cümleyi kurduğum geceden beri sürekli bir sey söylüyorum. Dinliyo sag olsun. ISTERSE DİNLEMESİN!