Günlerdir çok hasta. Ve ben günlerdir onu iyileştirmek için uğraşıyorum. Ne uykusuz kalmak ne de yemek yapıp bulaşık yıkamak yordu beni. Yanına kıvrılıp yatamamak var ya işte en çok koyan o.
-Sana bulaşmasın çitlembik, dedi.
'senin virüsünü bile seviyorum' diye içimden söyledim.
Yanıma yaklaşamadığı için yan koltuktan bana öpücük atınca 'seni uzaktan sevmek aşkların en güzeli' dedim. Güldü. Gülünce kırışan göz çevresi onu daha da sevimli yapıyo.
Bu sabah daha iyiydi. Bana nah yapacak kadar mesela.
- Ter kokuyorum çitlembik sokulma, dedi. Gecelerce kaç kez terleyip üzeri değişti sayamadım. Haklıydı, ter kokuyodu. Ama ben onun ter kokusunu bile seviyorum.
Şimdi gayet iyi. Neredeyse iyileşti. Allahım bir daha onu işinden gücünden alıkoymasın. Beni de bir daha ondan ayrı yatırmasın.